::: yang naudts :::

Even geduld aub ... ;)

Nu het hoogseizoen toch achter de rug is, wordt het tijd om mijn broer op te bergen.

Me klaarstomend voor een zoveelste reclameopdracht...

Terwijl ik aan het poseren was voor het goede doel, gaf Tom Pintens achter mijn rug een concert voor datzelfde goede doel. Niet meteen origineel hoor.

Me als een vermoeide godin een plekje in de Champagnestreek toegeëigend ...

Heb me deze maand voor de allereerste keer in mijn kermiscarrière de flosh kunnen toe-eigenen.

Later als ik groot ben, wil ik ook moederken worden.

Even wat tijd nemen voor bezinning. Want 4 jaar geleden werd ik -een kwart van een wereldbol verder- in nog onduidelijke omstandigheden geboren...

Als ze eens heel, maar dan ook heeeeel flink is, mag mama af en toe mijn sous-chef zijn.

Weet je wat een koe zegt als ie wil gaan slapen?
MOOOEEE !!! ;)

 Verzlaan door een hardnekkig griepviruz.

Waar is jouw linkerhand nu, broer?

Met mijn modellencarrière gaat het beestig goed. Op uitnodiging van het koekjesmerk Petit Lu liet ik even het tijgertje in me los.
 

Soms leg ik me neer bij het feit dat ik gedoemd ben om fotomodel te worden ...

Ik weet ook wel dat het nog eb is. Maar een vloed kan men beter voor zijn!

Om een of andere bizarre reden werden mijn tandjes zwart, en na een professionele poetsbeurt bij de tandarts, opnieuw helder wit.

Ik ben een konijn, er zit een vliegje op mijn neus, en ik doe een liedje na. Enig idee?

Kom ik pas terug van mijn succesvolle optreden op het schoolfeest, stonden daar papa- en mamarazzo me al backstage op te wachten...

Mannenverslindsters worden. Dat vergt nog wat oefening.

Op mijn derde verjaardag mocht ik (niet) kiezen op welke manier ik de kaarsjes zou doven.

Ik met één van mijn trouwe wortelvriendinnen, zomaar opgesloten in een Knokse minibus. En enkele weken later wegens gebleken snelheidsovertreding een pro justutia in de Lochristische brievenbus. ;(

Op mijn eerste verkleedparty ik als Indiaantje, en Superman zich voordoend als mijn broertje.

Vrij veel onvoorspelbaarheden op de speeltuin. Zo zag ik er bijvoorbeeld uit vlak voor mijn lip aan het bloeden ging.

Het is reuzeleuk op school. Vooral ook voor de juffen en de mensen van het schoolsecretariaat die me zonder aanleiding dit marginale kostuum lieten aantrekken. (foto: © schoolsecretariaat)

In tegenstelling tot enkele loosers die hun zelfcontrole verloren en luidkeels aan het wenen gingen, was mijn allereerste schooldag er eentje van het blije soort. Met mijn ‘poepentas’ in de hand is mijn zelfvertrouwen sterker dan ooit.